Posted by: kessasue on: 31/01/2010
วันนี้อยากจะเขียนเรื่องที่ค้างคาใจมาซักระยะหนึ่งกับคนๆ หนึ่ง เพราะของชิ้นหนึ่ง เราไม่รู้ว่าเราควรจะบอกเค้าหรือเปล่ากับสิ่งที่ติดค้างในใจ เป็นสิ่งที่เราเคืองจนถึงตอนนี้ แต่เราก็ไม่เคยบอก
มันเป็นของขวัญชิ้นหนึ่งที่เราเคยให้กับน้องคนหนึ่ง เป็นของขวัญให้ในวันเกิดเมื่อสองสามปีที่แล้ว ที่เราทำมันขึ้นมาเองกับมือ ด้วยกระดาษที่อาจจะดูไร้ค่าในสายตาของเค้า มันถึงได้อยู่ในสภาพที่ดูไร้คุณค่าเหลือเกิน เราอยากจะบอกเค้าว่า ถึงของขวัญชิ้นนี้มันจะไม่มีราคา มันอาจจะสร้างขึ้นมาจากกระดาษรีไซเคิล มันอาจจะไม่ใช่ของที่เค้าต้องการหรืออยากได้ แต่สำหรับเราแล้วของชิ้นนี้มันมีค่ามากกว่าที่เราจะไปซื้อจากที่ไหนก็ได้ 200, 300, 400, 500,… ถ้าเราจะซื้อของอื่นที่มันดูสวยงาม เราก็ทำได้ แต่ของนี้เราทำด้วยใจอยากให้ ทุกครั้งที่มองเห็นสภาพการเป็นอยู่ของมัน ก็เหมือนเอามีดมากรีดใจเราจริงๆ
เราควรจะบอกเค้าไหม หรือก็ปล่อยมันไป เพราะของนั้นก็เป็นของเค้าแล้ว เราให้เค้าแล้วใช่ไหม หรือเราเคยทำอะไรแบบนี้กับเค้าหรือเปล่า
10/03/2011 ที่ 3:27 AM
อย่าได้เก็บมาคิดเลย…ในเมื่อครั้งหนึ่ง มือเราหยิบยื่นให้ไปแล้ว ..เราก็ได้รับความสุข ณ ขณะ นั้นแล้ว…เท่านั้นก็คงพอแล้ว..สำหรับความตั้งใจที่เราได้ลงมือทำ
…หากเรายังยึดติดกับความหวังที่จะให้เค้าชื่นชม..ตกลงแล้วเราทำของชิ้นนั้น..ให้เค้า..หรือให้ตัวเราเอง
……การแคร์คนรอบข้าง..เป็นสิ่งดี..แต่อย่างเอาความหวังของตนเอง..ปนลงไปด้วย..
ดิฉันเชื่อว่าคุณเป็นคนดีคนหนึ่งค่ะ..อย่าท้อในการทำสิ่งที่ดีๆ…